Cypreswolfsmelk

-

Groene bodem in een handomdraai

Cypreswolfsmelk: de fijne bodembedekker die droge plekken tot leven brengt

Waar het gras verdort en niets meer wil groeien, gedijt de cypreswolfsmelk (Euphorbia cyparissias) juist het best. Deze taaie vaste plant vormt een luchtig, veerachtig tapijt van naaldfijn blad dat in april tot juni oplicht met knalgele schermbloemen. Ze wordt zo'n 40 cm hoog, blijft laag en dicht, en is dé oplossing voor zonnige, schrale hoeken. Anders dan de forsere Euphorbia-soorten blijft deze fijn en sierlijk, ideaal als bodembedekker voor droge plaatsen.

Waarom de cypreswolfsmelk zo makkelijk groeit

Deze euphorbe vraagt bijna niets. Ze wortelt diep en verdraagt langdurige droogte zonder in te zakken, waardoor je in de zomer nauwelijks water hoeft te geven. Op een goed doorlatende, droge bodem in de volle zon of halfschaduw voelt ze zich perfect thuis. Met een winterhardheid tot -16 °C komt ze elke Nederlandse winter probleemloos door.

• Direct een groen, veerachtig tapijt op kale plekken
• Simpel te planten, wortelt snel en vult zich vanzelf op
• Nauwelijks water of onderhoud nodig
• Ideaal voor tuin, border of een grote pot op het terras
• Vult moeiteloos moeilijke, droge zonhoeken

Euphorbia cyparissias: fijner dan zijn familieleden

Waar veel wolfsmelk-soorten stevig en breed uitgroeien, blijft Euphorbia cyparissias juist fijn en beweeglijk in de wind. Ze breidt zich via ondergrondse uitlopers uit, dus geef haar ruimte of plaats een wortelscherm als je de groei wilt beperken. In de nazomer kleurt het blad soms warm bronsrood, een tweede sierseizoen dat veel tuiniers verrast.

Zo combineer je deze wolfsmelk in de tuin

Plant de cypreswolfsmelk in groepen tussen grassen, siergrind of andere droogteminnende vaste planten voor een natuurlijk geheel. Let op één ding: het melksap kan huid en ogen irriteren, draag dus handschoenen bij het snoeien. Na de bloei terugknippen houdt de plant compact en zorgt voor een frisse tweede groei.